නම දැක්කම ඔයාලට හිතෙයි “ආ මේකත් අර පරණ විදිහේ ලව් ස්ටෝරි එකක්ද?” කියලා. නෑ යාලුවනේ, මේක එහෙම එකක් නෙවෙයි. මේ චිත්‍රපටිය හරියටම අපේ සමාජයේ තියෙන “ආදර” සංකල්පය ගැන වෙනස්ම කෝණයකින් බලන නිර්මාණයක්. අපි හැමදාම දකින රොමෑන්ටික් ෆිල්ම්වල තියෙන “සුරංගනා ලෝකය” ඇත්ත ජීවිතේදී කොච්චර බොරුද කියලා මේකෙන් පෙන්නනවා. තරුණ අයට, විශේෂයෙන්ම ආදරය ගැන අලුත් විදිහට හිතන අයට මේක හොඳටම ගැලපෙනවා.

කතාව පටන් ගන්නේ ආදරය ගැන ලොකු බලාපොරොත්තු තියාගෙන ඉන්න, නමුත් නිතරම ආදරෙන් පරාජය වෙන චරිතයක් එක්ක (හෝ යුවලක් එක්ක). ෆිල්ම් එකේ නම වගේම, මේකේ චරිත උත්සාහ කරන්නේ සාමාන්‍ය ලව් ස්ටෝරිවල වෙන “Cliche” එහෙම නැත්නම් “සාම්ප්‍රදායික සිදුවීම්” වලින් මිදිලා ජීවත් වෙන්න. වැස්සේ නටන එක, මල් දෙන එක, ප්‍රොපෝස් කරන එක වගේ දේවල් මෙයාලට පේන්නේ විහිළු වගේ. හැබැයි දෛවය සරදම් කරන්නේ මෙයාලා කොච්චර ඒ රාමුවෙන් පනින්න හැදුවත්, ආයෙමත් ඒ පරණ ආදර කතා වලටම මෙයාලව ඇදලා දාන එකයි.

මේ දෙන්නගේ සම්බන්ධය පටන් ගන්නේ හරිම අවිධිමත් විදිහට. “අපි කවදාවත් අනිත් කපල් වගේ වෙන්නේ නෑ” කියලා පොරොන්දු වුණාට, ටිකෙන් ටික නොදැනුවත්වම එයාලත් ඒ සාමාන්‍ය ප්‍රේමවන්තයින්ගේ ගොඩටම වැටෙන හැටි හරිම හාස්‍යජනකයි වගේම තාත්විකයි. චිත්‍රපටිය පුරාවටම තියෙන්නේ දෙබස් සහ සිදුවීම් අතර තියෙන සියුම් ඝට්ටනයක්. මේක බලන ඔයාට හිතෙයි “අඩේ, මගේ ලයිෆ් එකෙත් මේ වගේ දේවල් වෙලා තියෙනවා නේද?” කියලා. සරලවම කිව්වොත්, මෙයාලා ආදරේ අලුත් කරන්න ගිහින් පරණ උගුලක පැටලෙනවා. හැබැයි අවසානය නම් ඔයාලා බලාපොරොත්තු වෙන සාමාන්‍ය “Happy Ending” එකද, නැත්නම් යථාර්ථවාදී අවසානයක්ද කියන එක තමයි ලොකුම කුතුහලය. ආදරේ කියන්නේ ෆිල්ම්වල තියෙන දෙයක් නෙවෙයි, ජීවිතේ විඳින්න ඕන දෙයක් කියල මේකෙන් ලස්සනට පෙන්නනවා.